اصول اخلاقی انتشار مقاله

- مقاله باید کاری جدید و اصیل و کار خود نویسندگان باشد. کل یا بخشی از مقاله نباید قبلاً در جای دیگری منتشر یا برای انتشار پذیرفته شده باشد.

- نویسندگان باید کار و ایده های خود را به طور صریح بیان کنند و هر گونه استفاده از تحقیقات سایر افراد با ذکر منبع در مقاله آورده شود. از طریق ارجاع دهی کامل، حقوق سایر اشخاص در مقاله رعایت شود. حتی زمانی که به طور عینی درمقاله بازنویسی و نقل قول از نویسنده دیگر است، این مطالب باید درداخل " علامت نقل قول " قرار گیرد.

- از ارائه همزمان یک مقاله به چند نشریه و یا مقالات منتشر شده و یا پذیرش شده در سایر نشریات خلاف قوانین است.

- فرد مسئول مقاله کسی است که در تهیه، آماده سازی، طراحی و اجرای مقاله سهم عمده را به عهده داشته است و سایر نویسندگان نیز به عنوان همکار در مقاله ذکر می شوند و نویسنده اصلی مقاله می بایست نسبت به وجود نام و اطلاعات تمامی نویسندگان و عدم وجود نامی غیر از نویسندگان مقاله اطمینان حاصل کند.

- کلیه نویسندگان مقاله را مطالعه و نسبت به ارائه آن به توافق رسیده باشند.

- هر گونه خطراتی که به واسطه تحقیق هر نویسنده، متوجه انسان ها و یا سایر موجود می شود، می بایست به وضوح در مقاله ذکر شده باشد.

- نویسندگان می بایست کلیه پشتیبان های مالی مقاله خود را معرفی نمایند.

نویسنده در هر زمانی که متوجه هر گونه خطا و بی‌دقتی در مقاله خود شود نشریه را در جریان آن قرار داده، نسبت به اصلاح آن اقدام و یا مقاله را بازپس گیرد.

-بدیهی است درج نام نویسندگان در مقاله به منزله نقش اساسی ایشان در تدوین مقاله است، درصورتی که نویسندگان مقاله در تدوین مقاله نقشی نداشته اند و یا از نام آنها سوء استفاده شده است، لازم است مراتب را بلافاصله به نشریه اطلاع دهند. همه نویسندگان مقاله در مورد اصالت اثر مسئول هستند.

- از سرقت علمی بپرهیزید. سرقت علمی شکل های گوناگونی دارد از جمله:

  • ثبت مقاله دیگری به نام خود.
  • کپی برداری یا تکرار بخش های قابل توجهی از مقاله دیگر.
  • طرح نتایج حاصل از پژوهش های دیگران به نام خود.
  • چاپ مکرر مقاله توسط نویسنده واحد در چند نشریه.
  • بیان نتایج نادرست و خلاف یافته های علمی یا تحریف نتایج حاصل از پژوهش.
  • استفاده از داده های نامعتبر یا دستکاری در داده های پژوهش.